Van visie naar actie: Raquel Lampe over cultuureducatie op Aruba

In haar nieuwe functie neemt Raquel jarenlange ervaring mee als kunstenaar, onderwijzer en schoolbestuurder. Als zangeres nam ze deel aan het culturele leven op Aruba. Daarnaast was ze adjunct-directeur en vervolgens zes jaar lang directeur van het Filomena College. Hier hield ze zich intensief bezig met cultuureducatie voor leerlingen voor wie dit niet vanzelfsprekend was, omdat hun ouders geen geld hadden voor privélessen.

‘We zijn klein begonnen, want we hadden natuurlijk geen budget,’ lacht Raquel. ‘We zeiden vanaf het begin tegen ons team: “Dit is onze visie. Hoe we er komen, weten we nog niet, maar we weten waar we naartoe willen.’ We zijn toen gestart met workshops brassband en steeldrum.

‘Vanuit daar begon het te groeien, met een samenwerking met ArtisA, dat de Aruba Arts Fair organiseert, en met Baila Bo Historia van ex-leerling Layzmina Emerencia. Zo breid je stapje voor stapje uit. Net voordat ik uittrad, is er ook een partnerschap aangegaan met CEDE Aruba, waardoor er nu meer geld is.’

‘Toen de vacature voor directeur van UNOCA voorbijkwam, dacht ik: dit is een mooie kans om een verschil te maken, niet alleen voor één school maar voor het hele eiland’, vertelt Raquel over haar nieuwe functie. ‘Ik ga nu werken aan een plan voor de komende vijf jaar. Mijn visie voor UNOCA is: maak de organisatie beter bereikbaar voor creatieven, de bevolking en eigenlijk iedereen. Zorg dat mensen weten waar ze terechtkunnen voor subsidieaanvragen, informatie en samenwerkingen.’

Bereikbaarheid en goede informatie zijn van groot belang voor cultuureducatie op scholen. ‘Als schoolleiders het belang hiervan niet begrijpen, dan verandert er niets. Hetzelfde geldt voor ouders. Nog te vaak denken zij dat het maar een hobby is. Wij moeten laten zien dat het heel belangrijk is voor de sociale omgang van hun kinderen, hun emotionele uiting en de ontwikkeling van hun motoriek.’

‘Ik wil graag meer actie. Plannen zien er allemaal mooi uit op papier, maar wanneer beginnen we? Je kunt niet wachten op de perfecte omstandigheden. Op het Filomena College hebben we dat ook niet gedaan. We zijn toch begonnen en hebben van daaruit een hoop bereikt.’

‘Zo waren we ook een samenwerking aangegaan met verschillende basisscholen (groep 8) voor een afterschoolprogramma. Ik weet nog hoe na zo’n project een kind naar mij toe kwam en zei: “Juffrouw, het was zo interessant. Ik wil nu ook naar het Filomena College.” De drempel naar de middelbare school, een grote stap in het leven van een kind, was lager geworden.’ Zo maakt kunst verschil op onverwachte manieren.